Jil.38

Bil. 17

18hb Ogos 1994

TAMBAHAN

No.1

Jil.38

Bil. 9

28hb April 1994

TAMBAHAN No. 6 ENAKMEN

Enakmen

Bil.

Nama

 Muka

7/1993

Enakmen Pentadbiran Hal Ehwal Agama Islam Negeri Pulau Pinang 1993.

47

Administration of Islamic Religious Affairs Enactment of the State of Penang 1993.

_{SUSUNAN FASAL}

BAHAGIAN 1

PERMULAAN

1.         Tajuk ringkas, pemakaian dan mula berkuatkuasa.

2.         Tafsiran.

3.         Kekecualian prerogatif.

BAHAGIAN II 

MAJLIS AGAMA ISLAM NEGERI PULAU PINANG

4.          Penubuhan Majlis.

5.          Jawatankuasa.

6.          Keahlian Majlis.

7.          Tamat perlantikan.

8.          Pembatalan perlantikan.

9.          Perlantikan sementara.

10.        Lantikan hendaklah diwartakan.

11.        Perlantikan Setiausaha.

12.        Perlantikan Timbalan Setiausaha dan Penolong Setiausaha.

13.        Kehadiran bukan ahli dalam mesyuarat.

14.        Mempengerusikan mesyuarat.

15.        Korum.

16.        Perjalanan urusan.

17.        Memanggil mesyuarat.

18.        Kuasa Yang Di Pertua.

19.        Kewajipan dan kuasa Setiausaha.

20.        Minit-Minit.

21.        Peraturan mesyuarat dan pengundian.

22.        Salinan ketetapan.

23.        Yang Di Pertua berada di luar Pulau Pinang.

24.        Bertindak dalam perkara tergempar.

25.        Penurunan kuasa dan tugas-tugas.

26.        Rahsia.

27.        Penjawat awam.

28.        Majlis boleh membuat prosedur sendiri.

29.        Perjanjian-perjanjian dan hartabenda.

30.        Tanggungjawab Majlis untuk pembangunan sosio-ekonomi umat Islam.

31.        Kuasa menubuhkan perbadanan perniagaan.

32.        Kuasa meminjam.

33.        Kuasa Majlis dalam Hal Ehwal Agama.

BAHAGIAN III

MUFTI DAN JAWATANKUASA SYARIAH 

34.        Perlantikan Mufti.

35.        Kuasa Mufti.

36.        Fatwa.

37.        Bentuk fatwa.

38.        Pindaan, ubahsuaian atau pembatalan fatwa.

39.        Jawatankuasa Syariah.

40.        Permintaan untuk pendapat oleh mahkamah.

41.        Nas yang akan diikuti.

PENTADBIRAN HAL EHWAL AGAMA ISLAM       

NEGERI PULAU PINANG 1993 

BAHAGIAN IV

MAHKAMAH SYARIAH 

42.        Penubuhan Mahkamah Syariah.

43.        Perlantikan Ketua Hakim Syarie.

44.        Perlantikan Hakim-Hakim Mahkamah Rayuan Syariah.

45.        Perlantikan Hakim-Hakim Mahkamah Tinggi Syariah.

46.        Perlantikan Hakim Mahkamah Rendah Syariah.

47.        Pendaftar-Pendaftar.

48.        Bidang kuasa Mahkamah Tinggi Syariah.

49.        Bidang kuasa Mahkamah Rendah Syariah.

50.        Rayuan ke Mahkamah Tinggi Syariah.

51.        Permohonan untuk kebenaran merayu.

52.        Perakuan-perakuan pewarisan.

53.        Bidang kuasa pengawasan dan penyemakan Mahkamah Tinggi Syariah.

54.        Bidang kuasa Mahkamah Rayuan Syariah.

55.        Bidang kuasa pengawasan dan penyemakan Mahkamah Rayuan Syariah.

56.        Keanggotaan Mahkamah Rayuan Syariah.

57.        Keputusan bagaimana dibuat.

58.        Penerusan prosiding dalam Mahkamah Rayuan Syariah walaupun ketiadaan Hakim.

59.        Hak-hak, kepentingan-kepentingan atau harta.

60.        Peraturan rayuan.

BAHAGIAN  V 

PENDAKWAAN, PENGUATKUASAAN DAN PERWAKILAN 

61.        Pendakwa Syarie.

62.        Pegawai Penguatkuasa Agama.

63.        Peguam Syarie.

BAHAGIAN VI

MASJID DAN TANAH PERKUBURAN

64.        Pemegang amanah masjid dan tanah yang berkaitan.

65.        Sekatan membina masjid.

66.        Penyelenggaraan masjid dan kawasannya.

67.        Sempadan Qaryah masjid.

68.        Perlantikan Pegawai Masjid.

69.        Tauliah.

70.        Tempoh jawatan Pegawai Masjid.

71.        Kawalan dan arahan ke atas Pegawai Masjid.

72.        Penghapusan jawatan Nazir.

73.        Jawatankuasa Qaryah.

74.        Kecualian.

75.        Tanah perkuburan.

BAHAGIAN VII

PUNGUTAN KHAIRAT 

76.        Pungutan khairat.

BAHAGIAN VIII

    MASUK ISLAM 

77.        Keupayaan masuk Islam.

78.        Keperluan-keperluan bagi kemasukan Islam.

79.        Saat masuk Islam.

80.        Kemasukan Islam anak-anak.

81.        Tugas dan kewajipan orang yang masuk Islam.

82.        Tugas dan kewajipan orang yang mengislamkan seseorang.

83.        Daftar Masuk Islam.

84.        Pendaftaran masuk Islam.

85.        Sijil masuk Islam.

86.        Pengiktirafan sebagai seorang Islam.

87.        Menentukan sama ada orang yang tiada didaftarkan seorang Islam.

88.        Kesalahan memberi maklumat palsu.

89.        Pendaftar Masuk Islam.

 BAHAGIAN IX

PERKARA-PERKARA KEWANGAN 

90.        Penubuhan Baitulmal.

91.        Deposit.

92.        Wakaf dan nazar.

93.        Terletakhak.

94.        Sekatan-sekatan ke atas pewujudan amanah khairat.

95.        Pendapatan daripada wakaf dan nazar.

96.        Modul wakaf dan nazar am.

97.        Pengertian suratcara.

98.        Laporan Tahunan.

99.        Memeriksa kira-kira.

100.      Hartabenda wakaf dan nazar.

101.      Anggaran-anggaran.

102.      Perbelanjaan Majlis.

103.      Bank-Bank.

104.      Kuasa Majlis memungut zakat dan fitrah.

105.      Bantahan-bantahan.

BAHAGIAN X

AM 

106.      Elaun-elaun

107.      Kaedah.

108.      Pengecualian kaedah dan perlantikan.

109.      Peralihan.

110.      Pemansuhan Enakmen 3/1959.

JADUAL PERTAMA 

BIL. 7 TAHUN 1993

DIPERKENANKAN,

(TUN DATO’ SERI (DR.) HAJI HAMDAN

BIN SHEIKH TAHIR),

Yang Di Pertua Negeri

(Mohor Yang di Pertua Negeri)

   Suatu Enakmen bagi mengadakan peruntukan bagi Negeri Pulau Pinang suatu undang-undang berkaitan dengan penguatkuasaan dan pentadbiran Hal Ehwal Agama Islam, peraturan dan pengurusan pihak berkuasa Agama Islam, dan perkara-perkara yang berhubungan dengannya.

[ 31 Mac 1994  ]

M  A  K A     D  E   N   G   A  N     I N I      D I  P E R U N D A N G K A N

oleh Kuasa Undangan Negeri Pulau Pinang seperti berikut:-

BAHAGIAN I 

PERMULAAN

Tajuk ringkas, pemakaian dan mula berkuatkuasa

1.  (1)  Enakmen  ini bolehlah     dinamakan  Enakmen  Pentadbiran  Hal Ehwal Agama Islam Negeri Pulau Pinang 1993.

  (2)  Enakmen ini hendaklah mula berkuatkuasa pada tarikh yang ditetapkan oleh Yang Di Pertuan Agong melalui pemberitahuan dalam warta.

  (3)  Yang di-Pertuan Agong boleh menetapkan tarikh yang berlainan bagi berkuatkuasanya bahagian-bahagian yang berlainan dalam Enakmen ini.

Tafsiran

2.  (1)  Dalam Enakmen ini, melainkan konteksnya menghendaki makna yang berlainan.

“anak Qaryah” ertinya seseorang yang secara tetap atau pada lazimnya tinggal dalam Qaryah masjid;

“Baitulmal” ertinya Baitulmal Majlis Agama Islam Pulau Pinang yang ditubuhkan di bawah seksyen 90.

“Enakmen” ertinya Enakmen Pentadbiran Hal Ehwal Agama Islam Negeri Pulau Pinang 1993;

“Hakim atau Hakim Syarie” ertinya Hakim-Hakim Mahkamah Tinggi Syariah yang dilantik di bawah seksyen 45 (1) tetapi tidak termasuk Hakim Mahkamah Rendah Syariah yang dilantik di bawah seksyen 46 (1);

“Imam Rawatib” ertinya Imam yang dipilih oleh anak Qaryah sesuatu masjid dan disahkan oleh Majlis;

“Jawatankuasa” ertinya sesebuah Lembaga atau Jawatankuasa yang dilantik di bawah seksyen 5;

“Jawatankuasa Qaryah” ertinya Jawatankuasa Qaryah yang ditubuhkan di bawah seksyen 73 (1);

“Ketua Hakim Syarie” ertinya Ketua Hakim Syarie yang dilantik di bawah seksyen 43(1);

“Mahkamah atau Mahkamah Syariah” ertinya Mahkamah Rendah Syariah, Mahkamah Tinggi Syariah atau Mahkamah Rayuan Syariah, setakat mana yang berkenaan, yang ditubuhkan di bawah seksyen 42;

“Majlis ertinya Majlis Agama Islam Negeri Pulau Pinang yang ditubuhkan di bawah seksyen 4;

“Masjid” ertinya satu bangunan yang digunakan bagi maksud sembahyang Jumaat dan sembahyang lain dan kegiatan-kegiatan lain yang berkaitan yang diharuskan atau dibenarkan oleh agama Islam dan termasuklah surau yang disenaraikan dalam rekod Majlis;

“Mufti” ertinya orang yang dilantik menjadi Mufti Negeri Pulau Pinang mengikut seksyen 34;

‘Pegawai Agama” ertinya pegawai Jabatan Agama Islam Negeri Pulau Pinang dan termasuklah Pegawai Penguatkuasa Agama dan Pegawai Masjid; 

“Pegawai Mahkamah” termasuklah Ketua Hakim Syarie., Hakim Syarie termasuk Hakim-Hakim Mahkamah Rendah Syariah, Ketua Pendaftar, Pendaftar, Penolong Pendaftar, Pegawai Kerani dan Penghantar Saman;

“Pendakwa Syarie” ertinya pegawai yang dilantik di bawah seksyen 61 dan termasuklah Ketua Pendakwa Syarie;

“Pegawai Masjid” termasuklah Naqib Masjid, Imam Rawatib, Imam, Khatib, Pembantu Khatib, Bilal dan Pembantu Bilal bagi sesuatu masjid;

“Pegawai Penguatkuasa Agama” ertinya Pegawai yang dilantik di bawah seksyen 62;

“Peguam Syarie” ertinya seseorang yang dilantik sebagai Peguam Syarie di bawah seksyen 63;

“Pendaftar Masuk Islam” ertinya pegawai yang dilantik di bawah seksyen 89;

“Qaryah masjid” atau “Qaryah” ertinya kawasan atau sempadan yang ditentukan di bawah seksyen 67 di mana masjid itu berada;

“Setiausaha” ertinya Setiausaha Majlis yang dilantik di bawah seksyen 11;

“Seorang Islam” ertinya-

(a)    Seseorang yang menganut agama Islam;

(b)    Seseorang  yang  sama   ada kedua ibu bapanya adalah Islam atas salah seorang daripada mereka yang mempunyai hak penjagaan keatasnya adalah Islam, pada masa kelahirannya;

(c)   seseorang   yang cara dia dibesarkan telah dijalankan atas asas bahawa dia orang Islam;

(d)   seseorang yang telah memeluk agama Islam mengikut seksyen 78 atau dengan seksyen 80;

(e)    seseorang yang lazimnya dikenali sebagai seorang Islam; atau

(f)    seseorang yang ternyata telah menyebut dalam keadaan mana dia terikat dengan undang-undang bagi menyatakan kebenaran bahawa dia adalah seorang Islam, sama ada kenyataan itu seca lisan atau bertulis.

 Akta 388

   (2)  Semua perkataan, perbahasan, tafsiran dan rangkaikata yang digunakan di dalam Enakmen ini dan tidak ditafsirkan di dalam Enakmen ini tetapi ditafsirkan dalam Akta Tafsiran 1948 dan 1967 hendaklah mempunyai erti yang diberikan kepadanya masing-masing setakat mana yang erti-erti tidak bertentangan dengan Hukum Syara’.

   (3)  Bagi mengelakkan keraguan berkenaan identiti atau tafsiran perkataan atau perbahasan yang digunakan dalam Enakmen ini yang disenaraikan dalam Jadual 1, rujukan boleh dibuat kepada tulisan Arab bagi perkataan-perkataan itu dan perbahasan yang ditunjukkan bersetentangan dengannya dalam Jadual itu.

Kekecualian prerogatif

3.    Melainkan dinyatakan dengan jelas di dalam Enakmen ini, tiada apa-apa jua yang terkandung dalam Enakmen ini boleh mengurangkan atau menyentuh hak-hak kedaulatan dan kuasa-kuasa istimewa yang di Pertuan Agong sebagai Ketua Agama Islam Negeri Pulau Pinang, sebagaimana yang ditetapkan dalam Perlembagaan Negeri Pulau Pinang.

Penubuhan Majlis

4.   (1)  Maka hendaklah ditubuhkan satu badan yang dikenali sebagai “Majlis Agama Islam Negeri Pulau Pinang” bagi menasihati Yang di Pertuan Agong dalam perkara yang berkaitan dengan agama Islam.

Enakmen

3/1959

     (2)  Apabila mula berkuatkuasanya seksyen ini, Majlis Agama Islam Pulau Pinang dan Seberang Perai yang wujud menurut kuasa seksyen 4 Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam Tahun 1959 hendaklah disifatkan sebagai Majlis yang disebut di dalam subseksyen (1).

       (3)  Majlis hendaklah menjadi sebuah pertubuhan perbadanan yang kekal turun temurun dan mempunyai suatu meterai perbadanan dan meterai itu boleh dari masa ke semasa dipecahkan, diubah, ditukar dan dibuat baru sebagaimana difikirkan patut oleh Majlis, dan sehingga diadakan meterai di bawah seksyen ini maka suatu cap yang mengandungi tulisan “Majlis Agama Islam Negeri Pulau Pinang” bolehlah digunakan sebagai meterai perbadanan.

      (4)    Majlis boleh mendakwa dan didakwa dengan nama perbadanannya.

     (5)  Walau apa pun yang terdapat di dalam Enakmen ini, Majlis hendaklah mempunyai kuasa untuk bertindak sebagai wasi sesuatu wasiat atau sebagai pentadbir harta simati atau sebagai pemegang amanah mana-mana amanah.

    (6)  Majlis hendaklah mempunyai kuasa-kuasa yang selanjutnya dan menjalankan apa-apa tugas yang diberi oleh Enakmen ini atau mana-mana undang-undang yang lain.

Jawatankuasa

5.   Majlis boleh melantik beberapa buah Lembaga atau Jawatankuasa bagi membantunya menjalankan tugas atau menjalankan kuasanya.

Keahlian Majlis.

6.   (1)  Majlis hendaklah mengandungi ahli-ahli yang berikut iaitu-

(a)    Yang di Pertua;

(b)    Timbalan Yang di Pertua;

(c)    tidak  lebih  daripada  dua  orang  ahli-ahli   Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri yang beragama Islam yang dilantik oleh Yang di Pertuan Agong diatas perakuan Yang di Pertua Negeri;

(d)     tidak lebih daripada dua belas ahli-ahli yang lain;

(e)    lima orang ahli ex-officio yang hendaklah orang-orang yang pada masa itu memegang jawatan seperti berikut-

                  (i)     Setiausaha Kerajaan Negeri;

                  (ii)    Penasihat Undang-Undang Negeri;

                  (iii)   Pegawai Kewangan Negeri;

                  (iv)   Mufti; dan

                  (v)    Ketua Hakim Syarie.

   (2)  Yang di Pertua, Timbalan Yang di Pertua dan ahli-ahli yang dilantik di bawah perenggan (d) subseksyen (1) hendaklah orang Islam dan hendaklah dilantik oleh Yang di Pertuan Agong atas nasihat Majlis Mesyuarat Kerajaan bagi suatu tempoh tidak melebihi tiga tahun, sebagaimana yang ditetapkan oleh Yang di Pertuan Agong.

   (3)  Jika pada sesuatu masa, orang yang memegang jawatan yang disebut di subperenggan (i), (ii) dan (iii) dalam perenggan (e) ialah bukan Islam, Yang di Pertuan Agong atas nasihat Majlis Mesyuarat Kerajaan hendaklah melantik seorang pegawai Islam dari jabatan yang sama menjadi ahli menggantikan orang tersebut.

   (4)  Ahli-ahli yang tempoh jawatannya telah tamat bolehlah dilantik semula..

   (5)  Tidak boleh dilantik seseorang sebagai ahli Majlis melainkan ianya seseorang yang berumur lebih daripada dua puluh satu tahun yang beragama Islam.

   (6)  Orang-orang yang sebaik sahaja sebelum berkuatkuasanya seksyen ini adalah Yang Di Pertua, Timbalan Yang di Pertua dan ahli-ahli yang dilantik oleh Yang di Pertuan Agong hendaklah, tertakluk kepada Enakmen ini, terus menjadi Yang di Pertua, Timbalan Yang di Pertua dan ahli-ahli Majlis sehingga tamat tempoh perlantikannya.

Tamat perlantikan

7.   Perlantikan ahli-ahli Majlis hendaklah tamat-

(a)    atas kematiannya; atau

(b)    jika dia,   dengan  surat yang  dituju  kepada Yang     di- Pertuan Agong melalui Yang  di Pertua meletakkan jawatannya;

(c)    jika dia  tidak ada  di Malaysia     tanpa kebenaran   bertulis dari Yang di Pertua bagi tempoh melebihi tiga bulan.

Pembatalan perlantikan

8.   Yang di Pertuan Agong, atas nasihat Majlis Mesyuarat  Kerajaan boleh membatalkan perlantikan mana-mana ahli-

(a)     jika kelakuannya sama ada yang berkaitan dengan tugasnya sebagai ahli atau sebaliknya telah menjadikan buruk nama Majlis;  atau

(b)    jika atas sebab dia telah menjadi tidak berkeupayaan menjalankan    tugasnya dengan sempurna sebagai ahli; atau

(c)      jika dia, tanpa sebarang alasan seperti pada fikiran Yang di Pertua adalah mencukupi telah tidak hadir selama tiga kali berturut-turut dalam mesyuarat Majlis.

Perlantikan sementara

9.  (1) Jika sekiranya sebab ketiadaan sementara ataupun sebab keuzuran mana-mana ahli Majlis, Yang di Pertuan Agong, atas nasihat Majlis Mesyuarat Kerajaan boleh melantik seorang bagi sementara waktu menggantikannya.

     (2)  Perlantikan di bawah subseksyen (1) hendaklah tamat tujuh hari selepas ahli sebenar memberi notis bertulis kepada Yang Di Pertua bahawa ia akan meneruskan tugasnya semula.

   (3)  Satu salinan notis di bawah subseksyen (2) hendaklah juga diberi kepada ahli sementara itu.

Lantikan hendaklah diwartakan.

10.  Semua perlantikan dan pembatalan perlantikan di bawah seksyen 6, 7, 8 dan 9 hendaklah diberitahu melalui Warta.

Perlantikan Setiausaha.

11.   (1)  Pengarah Jabatan Agama Islam Negeri Pulau Pinang hendaklah menjadi Setiausaha Majlis.

      (2)  Setiausaha hendaklah menjadi Ketua Pentadbir Majlis dan hendaklah bertanggungjawab menjalankan dasar dan keputusan Majlis.

     (3)  Setiausaha adalah berhak menghadiri semua mesyuarat Majlis dan mengambil bahagian dalam perjalanannya tetapi tidak berhak mengundi.

Perlantikan Timbalan Setiausaha dan Penolong Setiausaha.

12.   (1)  Majlis boleh melantik mana-mana pegawai dari Jabatan Agama Islam Pulau Pinang sebagai seorang Timbalan Setiausaha dan beberapa orang Penolong Setiausaha sebagaimana yang difikirkan perlu oleh Majlis.

        (2)  Timbalan Setiausaha hendaklah, tertakluk kepada arahan dan kawalan Setiausaha, mempunyai segala kuasa dan boleh menjalankan segala tugas Setiausaha di bawah Enakmen ini dan hendaklah semasa Setiausaha tidak ada, bertindak sebagai Setiausaha.

         (3)  Seseorang Penolong Setiausaha hendaklah tertakluk kepada arahan dan kawalan Setiausaha dan Timbalan Setiausaha, membantu Setiausaha dan Timbalan Setiausaha dalam menjalankan kuasa-kuasa dan tugas mereka.

Kehadiran bukan ahli dalam mesyuarat.

13.    (1)  Yang di Pertua boleh menjemput sesiapa yang bukan ahli Majlis hadir dalam mesyuarat Majlis, jika perkara yang dibicangkan dalam mesyuarat memerlukan kehadiran orang itu.

        (2)  Seseorang yang dijemput hadir di bawah subseksyen (1) adalah berhak mengambil bahagian dalam perbincangan Majlis, tetapi tidak berhak mengundi.

Mempengerusikan mesyuarat.

14     (1)  Yang di Pertua atau jika ketiadaannya, Timbalan Yang di Pertua hendaklah mempengerusikan mesyuarat Majlis.

         (2)  Jika kedua-duanya iaitu Yang di Pertua dan Timbalan Yang di Pertua tidak hadir dalam mesyuarat, ahli-ahli yang hadir hendaklah memilih seorang dari mereka mempengerusikan mesyuarat.

Korum

15   Tiada urusan, kecuali yang berkenaan penangguhan, yang patut dibuat dalam mesyuarat dan tiada keputusan atau tindakan Majlis yang dibuat atau dilaksanakan di dalam mesyuarat menjadi sah, kecuali sekurang-kurangnya satu pertiga ahli-ahli termasuk orang yang mempengerusikan mesyuarat, hadir dalam mesyuarat itu.

Perjalanan urusan.

16.   (1)  Kecuali sebagaimana yang diperuntukkan dengan nyata oleh Enakmen ini, semua urusan Majlis hendaklah dijalankan dalam mesyuarat yang diadakan sebegitu kerap yang tidak melebihi tiga bulan kalender dari mesyuarat yang lalu dan hendaklah dijalankan dengan keputusan majoriti ahli-ahli yang hadir dan berhak mengundi.

        (2)  Ketetapan bertulis melalui pekeliling yang ditandatangani dan dipersetujui oleh majoriti ahli Majlis hendaklah, kecuali di dalam hal-hal tertentu atau jenis-jenis tertentu Yang di Pertuan Agong mengarahkan sebaliknya, mempunyai kesan yang sama seperti ketetapan yang telah diluluskan di bawah subseksyen (1).

Memanggil mesyuarat.

17.   (1)  Semua mesyuarat Majlis hendaklah dipanggil oleh Setiausaha.

     (2)  Yang di Pertua boleh pada bila-bila masa mengarahkan Setiausaha memanggil mesyuarat.

     (3)  Empat orang ahli Majlis boleh pada bila-bila masa dengan bertulis menghendaki Setiausaha memanggil mesyuarat Majlid dengan syarat mereka memberitahu Setiausaha tujuan mesyuarat  itu dipanggil.

       (4)  Setiausaha hendaklah memanggil mesyuarat dalam tempoh empat belas hari dari tarikh terima arahan atau kehendak di bawah subseksyen (2) atau (3) atau jika Yang di Pertua mengarahkan sedemikian, serta merta sebaik sahajamenerima arahan atau kehendak tersebut.

       (5)  Sekurang-kurangnya tujuh hari notis bertulis hendaklah diberi mengenai mana-mana mesyuarat tetapi Yang di Pertua bolehlah, jika dia fikir bahawa ada keperluan mendesak untuk memanggil sesuatu mesyuarat dengan notis yang lebih pendek, mengarah kehendak notis tujuh hari itu diketepikan.

        (6)  Notis mesyuarat boleh dihantar melalui pos kepada ahli dengan ditujukan kepada alamat tempat tinggalnya yang terakhir diketahui dan hendaklah dianggap telah diserahkan mengikut perjalanan biasa pos.

        (7)  Tiada notis mesyuarat diperlukan dalam hal ahli yang sedang berada di luar Malaysia.

Kuasa Yang di Pertua

18.  Yang di Pertua hendaklah menjalankan kawalan ke atas segala pertimbangtelitian dan prosiding Majlis dan hendaklah bertanggungjawab bagi perjalanannya yang sepatutnya dan teratur.

Kewajipan dan kuasa Setiausaha

19.   Tertakluk kepada apa-apa arahan yang diberi oleh Yang di Pertua kepadanya, Setiausaha hendaklah bertanggungjawab ke atas semua surat menyurat dan dokumen Jalis dan hendaklah dalam segala segi lain menjalankan tugas-tugasnya yang dipertanggungjawabkan kepadanya  oleh Enakmen ini atau yang diberikan oleh Yang di Pertua.

Minit-Minit

20.   (1)  Setiausaha hendaklah menyimpan minit segala mesyuarat Majlis dan pada tiap-tiap mesyuarat, minit mesyuarat yang lalu hendaklah disahkan tertakluk kepada apa-apa pindaan yang diperlukan. 

      (2)  Kecuali diarahkan sebaliknya oleh Majlis dalam kes-kes tertentu, minit hendaklah secara ringkas dan hanya mengandungi keputusan perkara yang mustahak.

       (3)  Dengan seberapa segera yang mungkin selepas tiap-tiap mesyuarat Majlis, satu salinan draf minit itu hendaklah disembahkan kepada Yang di Pertuan Agong.  Jika tatkala draf minit itu disahkan minit itu dipinda, Yang di Pertuan Agong hendaklah dengan serta-merta dimaklumkan tentang pindan yang dibuat:

  Dengan syarat bahawa tiada keputusan yang dibuat dalam mana-mana minit boleh diambil tindakan sehingga Yang di Pertuan Agong telah menandakan perkenannya secara bertulis.

Peraturan mesyuarat dan pengundian.

21. (1)  Pengerusi hendaklah menentukan aturan urusan pada mesyuarat-mesyuarat.

    (2)  Pengerusi boleh memutuskan aturan ahli-ahli boleh berucap dalam mesyuarat dan boleh pada bila-bila masa menghendaki mana-mana ahli berhenti dari berucap di dalam mesyuarat.

      (3)  Pengerusi mesyuarat adalah layak mengundi dan jika dalam satu ketetapan terdapat persamaan undi Pengerusi hendaklah mempunyai undi pemutus:

  Dengan syarat semua perkara yang menyentuh Hukum Syara’ hendaklah dirujuk kepada Jawatankuasa Syariah.

Salinan ketetapan.

22.  Satu salinan apa-apa ketetapan Majlis yang diperakui oleh Setiausaha sebagai salinan benar ketetapan itu adalah keterangan yang mencukupi mengenainya, dan semua mahkamah hendaklah memberi pengiktirafan kehakiman kepada tandatangan Setiausaha.

Yang di Pertua berada di luar Pulau Pinang.

23.  Yang di Pertua, jika dia menjangka akan berada di luar Negeri Pulau Pinang lebih dari tiga pulah hari, atas sesuatu sebab, hendaklah memaklumkan kepada Yang di Pertuan Agong yang akan memberi apa-apa arahan sebagaimana yang difikirkannya patut.

Bertindak dalam perkara tergempar.

24.  (1)  Dalam apa-apa perkara tergempar, Yang di Pertua boleh membuat atau mengarahkan dibuat bagi pihak Majlis apa-apa perbuatan atau perkara yang boleh dibuat dengan sah melalui ketetapan Majlis.

      (2)  Jika sesuatu perbuatan atau perkara itu dibuat mengikut subseksyen (1) suatu mesyuarat Majlis hendaklah diadakan dalam tempoh seminggu selepas itu bagi maksud meratifikasikan dan mengesahkan perbuatan atau perkara yang dibuat itu, dan jika Majlis enggan meratifikasikan dan mengesahkan perbuatan atau perkara yang dibuat itu, yang di pertuan agong boleh memberi apa-apa arahan di atas perkara itu sebagaimana yang difikirkannya patut.

Penurunan kuasa dan tugas-tugas.

25.  (1)  Majlis boleh, melalui ketetapan dan tertakluk kepada syarat-syarat dan sekatan-sekatan sebagaimana yang difikirkan patut oleh Majlis, menurunkan kuasa pada Yang di Pertua atau Timbalan Yang di Pertua atau Setiausaha atau kepada mana-mana Jawatankuasa Majlis mengenai perlaksanaan mana-mana tugas dan perjalanan mana-mana kuasanya.

       (2)  Perlaksanaan tugas dan perjalanan kuasa mengikut penurunan kuasa di bawah subseksyen (1)  hendaklah tertakluk kepada kawalan dan arahan Majlis.

       (3)  Yang di Pertua, Timbalan Yang di Pertua, Setiausaha atau Jawatankuasa hendaklah memberitahu Majlis semua perbuatan dan perkara yang dibuat olehnya atau oleh Jawatankuasa itu mengikut penurunan kuasa di bawah subseksyen (1).

Rahsia.

26.   Prosiding Majlis hendaklah dirahsiakan dan tiada seorang pun ahli atau penjawatnya boleh mendedahkan atau membukakan kepada sesiapa, selain dari Yang di Pertuan Agong dan mana-mana ahli Majlis, sesuatu perkara yang telah berbangkit dalam mana-mana mesyuarat kecuali dia dibenarkan dengan nyata berbuat demikian oleh Majlis.

Penjawat awam N.M.B. Bab 45.

27.   Ahli, Pegawai atau penjawat Majlis hendaklah dianggap sebagai penjawat awam bagi maksud Kanun Kesiksaan. 

28.  Majlis boleh, tertakluk kepada Enakmen ini menentukan semua persoalan berkaitan dengan prosedur amalannya sendiri.

Perjanjian-perjanjian dan harta benda.

29.  Majlis boleh membuat perjanjian dan boleh juga memperolehi, membeli, mengambil, memegang dan memiliki akan hartabenda yang boleh dialih dan yang tidak boleh dialih daripada sebarang jenis dan dengan tertakluk kepada mana-mana undang-undang bertulis yang mengenainya maka bolehlah Majlis menukar, memberi, menyerah dan melepas, mencagar, menggadai, memberi semula, memindah, membangun, atau dengan lain-lain cara memisah atau menyelenggarakan sebarang hartabenda yang boleh dialih atau yang tidak boleh dialih yang terserah milik kepada Majlis dengan mengikut  mana-mana syarat-syarat yang difikirkan patut oleh Majlis dan sejajar dengan Hukum Syara’.

Tanggungjawab Majlis untuk pembangunan sosio-ekonomi umat Islam.

30. (1)  Adalah menjadi tanggungjawab Majlis untuk memaju, menggalak, memudah dan mengusahkan pembangunan ekonomi dan sosial serta kesejahteraan umat Islam di Negeri Pulau Pinang berlandaskan Hukum Syara’

    (2)  Bagi memenuhi maksud subseksyen (1) Jawatankuasa Syariah yang dilantik di bawah seksyen 39 hendaklah menjadi badan penasihat Syariah bagi menasihati Majlis dalam menjalankan urusan-urusannya itu untuk menjamin bahawa mereka tidak memasukkan unsur-unsur yang bertentangan dengan Hukum Syara’.

   (3)  Majlis hendaklah mempunyai kuasa untuk maksud melaksanakan tanggungjawab di bawah subseksyen (1)-

(a)

melakukan apa-apa kegiatan yang tidak terlibat dengan unsur-unsur yang bertentangan dengan Hukum Syara’ khususnya dalam pembangunan perdagangan dan perindustrian di mana perlaksanaannya adalah menjadi kepadanya suatu keperluan, yang memberi faedah atau kemudahan kepadanya atau kepada apa-apa yang berkaitan di dalam melaksanakan tugas tersebut.

(b)

memajukan perlaksanaan apa-apa kegiatan mana-mana badan-badan atau orang-orang perseorangan lain dan untuk maksud itu, menubuhkan atau meluaskan atau memajukan penubuhan atau perluasan badan-badan lain, melaksanakan mana-mana kegiatan yang samad ada di pengawasan Majlis atau secara bersendirian, dan memberi bantuan kepada badan-badan atau kepada badan-badan lain atau orang perseorangan lain yang jelas kepada Majlis mempunyai kemudahan bagi perlaksanaan mana-mana kegiatan itu, meliputi bantuan kewangan dengan cara pinjaman modal atau cara lain;

(c)

melakukan mana-mana kegiatan bersama dengan badan-badan atau orang perseorangan lain, termasuklah jabatan-jabatan atau pihak-pihak berkuasa Kerajaan Negeri atau Kerajaan Persekutuan, atau sebagai wakil pengurusan atau lain-lain bagi pihak Kerajaan Negeri atau Kerajaan Persekutuan jika diberi kuasa sedemikian;

(d)

untuk membeli, menjadi penanggung atau dalam cara lain memperolehi apa-apa saham dan syer di dalam mana-mana syarikat awam atau persendirian dan untuk melupuskannya atas terma-terma  dan syarat-syarat sebagaimana yang ditentukan oleh Majlis;

(e)

untuk menubuhkan mana-mana skim pemberian sesuatu pinjaman daripada Baitulmal kepada seseorang individu Islam, penubuhan itu tertakluk kepada persetujuan Yang di Pertuan Agong;

(f)

menubuh dan menyelenggarakan pusat-pusat latihan dan penyelidikan; dan

(g)

melakukan semua kegiatan yang Majlis mempertimbangkan patut bagi tujuan mencapai objektif-objektif Majlis tersebut.

Kuasa menubuhkan perbadanan perniagaan.

31.   (1)  Majlis boleh, dengan persetujuan Yang di Pertuan Agong, dari masa ke semasa dengan perintah yang diwartakan, menubhkan perbadanan perniagaan atas apa-apa nama yang Majlis fikirkan sesuai untuk dijalankan dan dipertanggungjawabkan, mengawawi dan mengurus apa-apa projek, rancangan atau usaha yang telah diatur atau yang diusahakan oleh Majlis di dalam melaksanakan tanggungjawab atau kuasa di bawah seksyen 30.

    (2)  Majlis boleh dengan persetujuan Yang di Pertuan Agong, melalui perintah yang sama atau yang berlainan, membuat peruntukan-peruntukan berkenaan dengan perbadanan perniagaan yang ditubuhkan di bawah subseksyen (1) bagi menetapkan-

(a)  tanggungjawab-tanggungjawab, kuasa dan hak-hak perbadanan perniagaan itu;

(b)  sistem pengurusan perbadanan perniagaan; dan

(c)  hubungan di antara perbadanan perniagaan itu dengan Majlis dan hak-haknya dalam mengawasi perbadanan perniagaan itu.

Kuasa meminjam.

32.  Tertakluk kepada mana-mana undang-undang bertulis, Majlis boleh dengan persetujuan Yang di Pertuan Agong dan atas apa-apa terma-terma dan syarat-syarat sebagaimana yang ditentukan olehnya, meminjam beberapa jumlah wang sebagaimana yang difikirkan perlu bagi melaksanakan mana-mana tanggungjawab Majlis di bawah Enakmen ini.

Kuasa Majlis dalam Hal Ehwal Agama.

33.   Majlis hendaklah membantu dan menasihati Yang di Pertuan Agong berkenaan dengan semua perkara yang berhubung dengan agama Islam di Negeri Pulau Pinang kecuali perkara Hukum Syara’ dan yang berhubung dengan Pentadbiran Keadilan.

Perlantikan Mufti

34.  (1)  Yang di Pertuan Agong boleh, atas nasihat Majlis Mesyuarat Kerajaan melantik seorang yang layak dan sesuai menjadi Mufti bagi Negeri Pulau Pinang.

Enakmen 3/1959

    (2) Apabila berkuatkuasa seksyen ini orang yang menjadi Mufti bagi Negeri Pulau Pinang sebelum sahaja berkuatkuasanya seksyen ini, yang dilantik di bawah Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam 1959 hendaklah dianggap sebagai telah dilantik di bawah seksyen ini sebagai Mufti bagi Negeri Pulau Pinang dan hendaklah terus memegang jawatannya.

Kuasa Mufti

35.  Mufti hendaklah membantu dan menasihati Yang di Pertuan Agong berkenaan dengan semua perkara Hukum Syara’ dan dalam semua perkara tersebut hendaklah menjadi pihak berkuasa utama di Negeri Pulau Pinang selepas Yang di Pertuan Agong, kecuali jika diperuntukkan sebaliknya dalam Enakmen ini.

36.  (1)  Tertakluk  kepada seksyen 39 (5) Mufti hendaklah, atas perintah Yang di Pertuan Agong, dan bolehlah, atas kehendaknya sendiri atau atas permintaan dari mana-mana orang yang dibuat dengan surat yang ditujukan kepada Mufti, membuat dan menyiarkan dalam Warta, fatwa atau pendapat atas sesuatu persoalan yang belum terputus atau yang menimbulkan pertikaian mengenai atau yang berkaitan dengan Hukum Syara’.

       (2)  Tiada sesuatu kenyataan yang dibuat oleh Mufti, boleh dianggap sebagai fatwa, kecuali dan sehingga ia disiarkan dalam Warta mengikut subseksyen (1).

       (3)  Sebaik sahaja disiarkan dalam Warta sesuatu fatwa hendaklah mengikat tiap-tiap orang Islam yang bermastautin di Negeri Pulau Pinang sebagai ajaran agamanya dan hendaklah menjadi kewajipannya mematuhi dan berpegang dengan fatwa itu melainkan jika dia dibenarkan oleh Hukum Syara’ tidak mengikut fatwa itu dalam perkara-perkara amalan, kepercyaan, atau pendapat peribadi.

       (4)  Sesuatu fatwa bertulis hendaklah diiktiraf oleh semua mahkamah dalam Negeri Pulau Pinang sebagai autoritatif mengenai semua perkara yang dinyatakan di dalamnya.

     (5)  Walau apa  jua pun yang terdapat dalam subseksyen (2), sesuatu kenyataan bertulis yang dibuat oleh Mufti boleh dianggap sebagai fatwa untuk perbicaraan dalam mana-mana mahkamah.

Bentuk fatwa

37.  (1) Sesuatu fatwa hendaklah menyebut bahawa ia dibuat mengikut seksyen 36.

      (2)  Sesuatu fatwa hendaklah disiarkan dalam Bahasa Melayu dalam tulisan jawi, tetapi teks fatwa itu dalam tulisan rumi boleh juga disiarkan.

Pindaan, ubahsuaian atau pembatalan fatwa.

38.  (1)  Mufti dengan persetujuan Jawatankuasa Syariah boleh meminda, mengubahsuaikan atau embatalkan mana-mana fatwa yang telah dikeluarkan sebelum itu olehnya atau oleh mana-mana Mufti terdahulu darinya.

       (2)  Sesuatu pindaan, ubahsuaian atau pembatalan ke atas sesuatu fatwa hendaklah dianggap menjadi fatwa dan peruntukan-peruntukan subseksyen-subseksyen (3) dan (4) seksyen 36 dan subseksyen (2) seksyen (37) hendaklah terpakai baginya.

        (3)  Pindaan, ubahsuaian atau pembatalan sesuatu fatwa hendaklah menyebut bahawa ia dibuat menurut subseksyen (1).

Jawatankuasa Syariah.

39.   (1)   Maka hendaklah ada suatu Jawatankuasa yang dikenali sebagai Jawatankuasa Syariah.

        (2)  Jawatankuasa Syariah hendaklah terdiri dari-

(a)

 (b)

dua orang pegawai dari Jabatan Agama Islam Negeri Pulau Pinang yang mahir dalam Hukum Syara’ yang dilantik oleh Majlis;

(c)

dua orang ahli Majlis yang dinamakan oleh Majlis; dan

(d)

sekurang-kurangnya dua orang, tetapi tidak lebih dari lima orang yang dilantik oleh Majlis, terdiri dari orang yang mahir dalam Hukum Syara’

        (3)  Seorang pegawai dari Jabatan Agama Islam Pulau Pinang yang dilantik oleh Majlis hendaklah menjadi Setiausaha.

 Enakmen 3/1959

         (4)  Orang yang sebelum sahaja mula berkuatkuasa seksyen ini, telah dilantik sebagai ahli Jawatankuasa Syariah yang ditubuhkan di bawah seksyen 35 (1) Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam 1959 hendaklah, tertakluk kepada Enakmen ini dianggap telah dinamakan atau dilantik menjadi ahli Jawatankuasa Syariah dan hendaklah terus menjadi ahli sehingga tamat tempoh perlantikan mereka sekarang.

Permintaan untuk pendapat oleh mahkamah

40.   Walau apa pun mana-mana undang-undang bertulis yang berlawanan, Mufti tidaklah boleh disaman untuk memberi pendapat atau keterangan mengenai Hukum Syara’ di dalam mana-mana Mahkamah Sivil atau Mahkamah Syariah, tetapi jika di dalam mahkamah selain daripada Mahkamah Syariah, apa-apa persoalan Hukum Syara’ perlu diputuskan, mahkamah itu boleh meminta pendapat Mufti mengenai persoalan itu, dan Mufti boleh memperakukan pendapatnya kepada mahkamah yang meminta itu.

Nas yang akan diikuti.

41.   (1)  Dalam mengeluarkan apa-apa fatwa di bawah seksyen 36 atau memperakukan apa-apa pendapat di bawah seksyen 40, Mufti hendaklah pada lazimnya mengikut qaul muktamad Mazhab Shafie.

        (2) Jika Mufti berpendapat bahawa dengan mengikut qaul muktamad dari Mazhab Shafie akan membawa kepada keadaan yang berlawanan dengan kepentingan awam, Mufti bolehlah mengikut qaul muktamad dari mana-mana Mazhab lain yang sah.

         (3)  Jika Mufti berpendapat bahawa tiada satu pun qaul muktamad dari mana-mana Mazhab yang sah boleh diikuti tanpa membawa kepada keadaan yang berlawanan dengan kepentingan awam, Mufti bolehlah memutuskan persoalan itu mengikut hematnya sendiri berlandaskan Al-Quran tanpa terikat dengan qaul muktamad dari mana-mana Mazhab yang sah itu.

Penubuhan Mahkamah Syariah

42.   (1)  Yang di Pertuan Agong, atas nasihat Majlis boleh, dengan pemberitahuan dalam Warta, menubuhkan Mahkamah-Mahkamah Rendah Syariah bagi Negeri Pulau Pinang pada tempat yang difikirkannya sesuai.

       (2)  Yang di Pertuan Agong, atas nasihat Majlis boleh, dengan pemberitahuan dalam Warta, menubuhkan Mahkamah Tinggi Syariah bagi Negeri Pulau Pinang.

       (3)  Yang di Pertuan Agong, atas nasihat Majlis boleh, dengan pemberitahuan dalam Warta menubuhkan Mahkamah Rayuan Syariah bagi Negeri Pulau Pinang.

Perlantikan Ketua Hakim Syarie.

43.   (1)  Yang di Pertuan Agong boleh, atas nasihat Majlis, melantik seorang Ketua Hakim Syarie.

       (2)  Seseorang itu layak dilantik di bawah subseksyen (1) jika-

  (a)  dia seorang warganegara; dan

  (b) dia -

(i)

selama tidak kurang daripada sepuluh tahun sebelum perlantikannya, telah memegang jawatan Hakim Mahkamah Tinggi Syariah atau Kadi atau Pendaftar atau Pendakwa Syarie sesuatu Negeri atau pada suatu masa memegang mana-mana satu daripada jawatan itu dan pada masa yang lain memegang mana-mana yang lain pula; atau

(ii)

seorang yang arif tentang Hukum Syara’.

     (3)  Orang yang, sebelum sahaja mula berkuatkuasanya seksyen ini, memegang jawatan Kadi Besar di bawah subseksyen (1) seksyen 38 Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam Tahun 1959 dan melaksanakan fungsi-fungsi kehakiman hendaklah, apabila mula berkuatkuasanya seksyen ini, terus memegang jawatan sebagai Ketua Hakim Syarie seolah-olah dia telah dilantik di bawah subseksyen (1).

       (4)  Perlantikan di bawah seksyen ini hendaklah disiarkan dalam Warta.

Perlantikan Hakim-Hakim Mahkamah Rayuan Syariah

44.  (1)  Yang di Pertuan Agong boleh, atas nasihat Majlis, melantik, selama tempoh tidak melebihi tiga tahun, tidak lebih daripada tujuh orang Islam untuk menubuhkan suatu panel tetap hakim dan Ketua Hakim Syarie hendaklah memilih dua orang daripada kalangan mereka untuk membentuk korum hakim dalam Mahkamah Rayuan Syariah berkenaan dengan tiap-tiap pendengaran.

       (2)  Nama ketujuh-tujuh anggota itu hendaklah disiarkan dalam Warta.

Perlantikan Hakim-Hakim Mahkamah Tinggi Syariah.

45.   (1)  Yang di Pertuan Agong boleh, atas nasihat Majlis, melantik Hakim-Hakim Mahkamah Tinggi Syariah.

       (2)  Seseorang itu layak dilantik di bawah subseksyen (1) jika -

               (a)  dia seorang warganegara; dan

               (b) dia -

 (i)

selama tidak kurang daripada sepuluh tahun sebelum perlantikannya, telah memegang jawatan Hakim Mahkamah Rendah Syariah atau Kadi atau Pendaftar atau Pendakwa Syarie sesuatu Negeri atau pada suatu masa memegang mana-mana satu daripada jawatan itu dan pada masa yang lain memegang mana-mana yang lain pula; atau

(ii)

seorang yang arif tentang Hukum Syara’.

(3)  Orang-orang yang, sebelum sahaja mula berkuatkuasanya seksyen ini, memegang jawatan Kadi di bawah subseksyen (1) seksyen 38 Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam 1959 dan melaksanakan fungsi-fungsi kehakiman hendaklah apabila mula berkuatkuasanya seksyen ini, terus memegang jawatan sebagai Hakim Mahkamah Tinggi Syariah seolah-olah mereka telah dilantik di bawah subseksyen (1).

(4)  Semua perlantikan di bawah seksyen ini hendaklah disiarkan dalam Warta.

Perlantikan Hakim Mahkamah Rendah Syariah.

46.  (1)  Yang di Pertuan Agong boleh, atas syor Ketua Hakim Syarie, melantik daripada kalangan anggota perkhidmatan awam am Perse4kutuan atau Negeri Pulau Pinang, Hakim-Hakim Mahkamah Rendah Syariah.

    (2)  Semua perlantikan di bawah subseksyen (1) hendaklah disiarkan dalam Warta.

Pendaftar-Pendaftar

47.  Yang di Pertuan Agong boleh, atas nasihat Ketua Hakim Syarie,. melantik, daripada kalangan anggota perkhidmatan awam am Persekutuan atau Negeri Pulau Pinang, seorang Ketua Pendaftar Mahkamah Rayuan Syariah, Pendaftar Mahkamah Tinggi Syariah dan Penolong-Penolong Pendaftar Mahkamah Rendah Syariah.

Bidang kuasa Mahkamah Tinggi Syariah.

48.  (1)  Mahkamah Tinggi Syariah hendaklah mempunyai bidang kuasa di seluruh Negeri Pulau Pinang dan hendaklah diketuai oleh seorang Hakim Syarie.

   (2)  Mahkamah Tinggi Syariah hendaklah-

(a)

dalam bidang kuasa jenayahnya membicarakan apa-apa kesalahan yang dilakukan oleh seseorang Islam dan boleh dihukum di bawah Enakmen ini, atau di bawah mana-mana undang-undang bertulis lain yang menetapkan kesalahan-kesalahan terhadap rukun-rukun agama Islam yang sedang berkuatkuasa, dan boleh mengenakan apa-apa hukuman yang diperuntukkan baginya;

(b)

dalam bidang kuasa malnya, mendengar dan memutuskan semua tindakan dan prosiding dalam mana semua pihak adalah orang Islam dan yang berhubungan dengan-

(i)

pertunangan, perkahwinan, ruju’, perceraian, pembubaran perkahwinan (fasakh), nusyuz, atau pemisahan kehakiman (faraq) atau apa-apa perkara yang berkaitan dengan perhubungan di antara suami isteri;

(ii)

apa-apa pelupusan atau tuntutan harta yang berbangkit daripada mana-mana perkara yang dinyatakan dalam subperenggan (i);

(iii)

nafkah orang-orang tanggungan, kesahtarafan, atau penjagaan atau jagaan (hadhanah) budak-budak;

(iv)

pembahagian atau tuntutan harta sepencarian;

(v)

wasiat atau alang semasa marad-al-maut seseorang si mati Islam;

(vi)

alang semasa hidup, atau penyelesaian yang dibuat tanpa alasan yang memadai dengan wang atau nilaian wang boleh seseorang Islam;

(vii)

wakaf atau nazar; 

(viii)

pembahagian dan pewarisan harta berwasiat atau tak berwasiat.

 (ix)

penentuan orang-orang yang berhak kepada bahagian harta pusaka seseorang simati Islam atau bahagian-bahagian yang kepadanya orang-orang itu masing-masing berha; atau

(x)

perkara-perkara lain yang berkenaan dengannya bidang kuasa diberikan oleh mana-mana undang-undang bertulis.

Bidang kuasa Mahkamah Rendah Syariah

49.  (1)  Sesuatu Mahkamah Rendah Syariah hendaklah mempunyai bidang kuasa di seluruh Negeri Pulau Pinang dan hendaklah diketuai oleh seorang Hakim Mahkamah Rendah Syariah.

  (2) Mahkamah Rendah Syariah hendaklah-

(a)

dalam bidang kuasa jenayahnya, membicarakan apa-apa kesalahan yang dilakukan oleh seseorang Islam di bawah Enakmen ini atau mana-mana undang-undang bertulis lain yang menentapkan kesalahan-kesalahan terhadap rukun-rukun agama Islam yang baginya hukuman maksimum yang diperuntukkan oleh Enakmen ini atau mana-mana undang-undang bertulis itu tidak melebihi dua ribu ringgit, atau pemenjaraan selama tempoh satu tahun atau kedua-duanya, dan boleh mengenakan mana-mana hukuman yang diperuntukkan baginya;

(b)

dalam bidang kuasa malnya, mendengar dan memutuskan semua tindakan dan prosiding yang Mahkamah Tinggi Syariah diberikuasa untuk mendengar dan memutuskannya, yang amaun atau nilai hal perkara yang dipertikaikan itu tidak melebihi lima puluh ribu ringgit atau tidak dapat dianggarkan dengan wang.

Rayuan ke Mahkamah Tinggi Syariah.

50.  (1) Rayuan boleh dibuat kepada Mahkamah Tinggi Syariah daripada apa-apa keputusan sesuatu Mahkamah Rendah Syariah-

(a)

dalam bidang kuasa jenayahnya, oleh pihak pendakwa atau oleh orang yang telah disabitkan, dan rayuan itu boleh sama ada terhadap pembebasan, sabitan atau hukuman atau mana-mana daripadanya;

(b)

dalam bidang kuasa malnya-

(i)

oleh mana-mana orang yang terkilan dengan keputusan itu, jika amaun yang dituntut itu tidak kurang daripada satu ribu ringgit;

(ii)

dalam semua kes yang melibatkan apa-apa keputusan mengenai taraf diri, oleh mana-mana orang yang terkilan dengan keputusan itu;

tetapi tiada rayuan boleh dibuat terhadap keputusan yang telah dibuat dengan persetujuan; dan

(c)

dalam apa-apa kes lain, jika Mahkamah Tinggi Syariah memberikan kebenaran untuk merayu.

     (2)  Dalam mana-mana rayuan, Mahkamah Tinggi Syariah boleh-

(a)

dalam perkara jenayah, menolak rayuan, mensabitkan dan menghukum pihak yang merayu, memerintahkan Mahkamah perbicaraan memanggil pembelaan atau membuat siasatan lanjut, menambah atau meminda bentuk hukuman, memerintahkan perbicaraan semula, atau meminda, atau mengakaskan apa-apa perintah Mahkamah perbicaraan;

(b)

dalam perkara mal, mengesahkan, mengakaskan atau mengubah keputusan Mahkamah perbicaraan, menjalankan mana-mana kuasa yang boleh dijalankan oleh Mahkamah perbicaraan, membuat apa-apa perintah yang sepatutnya dibuat oleh Mahkamah perbicaraan, atau memerintahkan perbicaraan semula.

Permohonan untuk kebenaran merayu

51.  (1)  Suatu rayuan atau permohonan bagi kebenaran untuk merayu di bawah perenggan (c) subseksyen (1) seksyen 50 hendaklah dibuat kepada Mahkamah Tinggi Syariah mengikut apa-apa keadaan hendaklah dalam tempoh empat belas hari dari  tarikh penghakiman, perintah atau keputusan yang berkenaan dengannya permohonan itu dibuat atau, dalam keadaan apabila pemohon tidak mengetahuinya pada tarikh itu dan tidak dengan menjalankan usaha yang manasabah boleh mengetahuinya, dalam tempoh empat belas hari dari tarikh penghakiman, perintah, atau keputusan itu sampai kepada pengetahuannya.

  (2)  Mahkamah Tinggi Syariah, apabila mendengar mana-mana permohonan bagi kebenaran untuk merayu, boleh atas alasan khas melanjutkan masa untuk merayu, walaupun masanya telah habis tempoh.

Perakuan-perakuan pewarisan

52.  Jika dalam perjalanan mana-mana prosiding yang berhubungan dengan pentadbiran atau pembahagian harta pusaka seseorang si mati Islam, mana-mana mahkamah atau pihak berkuasa, selain daripada Mahkamah Tinggi Syariah atau suatu Mahkamah Rendah Syariah, adalah mempunyai kewajipan untuk menentukan orang-orang yang berhak kepada bahagian dalam harta pusaka itu, atau bahagian-bahagian yang kepadanya orang-orang itu masing-masingnya berhak, Mahkamah Syariah bolehlah, atas permohonan mana-mana orang yang menuntut bahawa dia menjadi benefisiari, atau wakilnya dan setelah dibayar olehnya fee yang ditetapkan, memperakukan fakta-fakta yang didapati olehnya dan pendapatnya mengenai orang-orang yang berhak kepada bahagian dalam harta pusaka itu dan mengenai bahagian dalam harta pusaka itu dan mengenai bahagian-bahagian yang padanya mereka masing-masingnya berhak.

Bidang kuasa pengawasan dan penyemakan Mahkamah Tinggi Syariah.

53.  (1)   Mahkamah Tinggi Syariah hendaklah mempunyai bidang kuasa pengawasan dan penyemakan ke atas semua Mahkamah Rendah Syariah dan boleh, jika nampaknya dikehendaki demi kepentingan keadilan, sama ada atas kehendaknya sendiri atau atas kehendak mana-mana pihak atau orang yang berkepentingan, pada mana-mana peringkat dalam apa-apa perkara atau prosiding, samada ada mal atau jenayah, dalam mana-mana Mahkamah Rendah Syariah, memanggil dan memeriksa mana-mana rekod mengenainya dan boleh memberikan apa-apa arahan yang dikehendaki demi keadilan.

       (2) Bilamana Mahkamah Tinggi Syariah memanggil rekod di bawah subseksyen (1), semua prosiding dalam Mahkamah Rendah Syariah mengenai perkara atau prosiding yang berkenaan itu hendaklah digantung sementara menanti perintah selanjutnya daripada Mahkamah Tinggi Syariah.

Bidang kuasa Mahkamah Rayuan Syariah

54.  (1)  Mahkamah Rayuan Syariah hendaklah mempunyai bidang kuasa untuk mendengar dan memutuskan apa-apa rayuan terhadap apa-apa keputusan yang dibuat oleh Mahkamah Tinggi Syariah dalam menjalankan bidang kuasa asalnya.

       (2)  Apabila suatu rayuan daripada suatu keputusan Mahkamah Rendah Syariah telah diputuskan oleh Mahkamah Tinggi Syariah, Mahkamah Rayuan Syariah boleh atas permohonan mana-mana pihak memberikan kebenaran bagi pemutusan olehnya sendiri apa-apa persoalan undang-undang berkepentingan awam yang telah timbul dalam perjalanan rayuan itu dan yang keputusannya oleh Mahkamah Tinggi Syariah telah menyentuh keputusan rayuan itu.

     (3)  Apabila kebenaran telah diberikan oleh Mahkamah Rayuan Syariah, ia hendaklah mendengar dan memutuskan persoalan yang dibenarkan dirujukkan bagi keputusannya dan membuat apa-apa perintah yang boleh dibuat oleh Mahkamah Tinggi Syariah, dan sebagaimana yang difikirkannya adil bagi pemberesan rayuan itu.

Bidang kuasa pengawasan dan penyemakan Mahkamah Rayuan Syariah.

55.  (1)  Mahkamah Rayuan Syariah hendaklah mempunyai bidang kuasa pengawasan dan penyemakan ke atas Mahkamah Tinggi Syariah dan boleh, jika nampaknya dikehendaki demi kepentingan keadilan, sama ada atas kehendaknya sendiri atau atas kehendak mana-mana pihak atau orang yang berkepentingan, pada mana-mana peringkat dalam apa-apa perkara atau prosiding samada mal atau jenayah, dalam Mahkamah Tinggi Syariah, memanggil dan memeriksa mana-mana rekod mengenainya dan boleh memberikan apa-apa arahan yang dikehendaki demi keadilan.

      (2)  Bilamana Mahkamah Rayuan Syariah memanggil rekod di bawah subseksyen (1), semua prosiding dalam Mahkamah Tinggi Syariah mengenai perkara atau prosiding yang berkenaan itu hendaklah digantung sementara menanti perintah selanjutnya daripada Mahkamah Rayuan Syariah.

Keanggotaan Mahkamah Rayuan Syariah

56.  (1)  Sesuatu rayuan dalam Mahkamah Rayuan Syariah hendaklah didengar dan dibereskan oleh seorang pengerusi dan mana-mana dua orang Hakim Mahkamah Rayuan Syariah sebagaimana yang ditentukan oleh Ketua Hakim Syarie.

     (2)  Walau apa pun seksyen 44 Enakmen ini, Ketua Hakim Syarie boleh melantik mana-mana Hakim Mahkamah Tinggi Syariah untuk menjadi seorang anggota Mahkamah Rayuan Syariah bagi mana-mana prosiding yang tertentu jika Ketua Hakim Syarie berpendapat wajar berbuat demikian.

   (3)  Ketua Hakim Syarie hendaklah menjadi pengerusi tiap-tiap prosiding Mahkamah Rayuan Syariah, dan sekiranya dia tidak dapat berbuat demikian, Ketua Hakim Syarie hendaklah melantik Hakim yang paling kanan di antara Hakim Mahkamah Rayuan Syariah untuk menjadi pengerusi.

Keputusan bagaimana dibuat

57.  Rayuan hendaklah diputuskan mengikut pendapat majoriti anggota Mahkamah Rayuan Syariah.

Penerusan Prosiding dalam Mahkamah Rayuan Syariah walaupun ketiadaan

Hakim.

58.  (1)  Jika dalam perjalanan apa-apa prosiding dalam suatu rayuan atau pada bila-bila masa sebelum diumumkan penghakiman mana-mana Hakim Mahkamah Rayuan Syariah yang mendengar prosiding itu tidak dapat, kerana sakit atau sebab-sebab lain, untuk hadir dan menyelesaikan prosiding itu atau selainnya menjalankan fungsinya sebagai Hakim mahkamah itu, maka, jika kedua pihak bersetuju pendengaran itu hendaklah diteruskan dan penghakiman atau penghakiman yang ditangguh, mengikut mana yang berkenaan, hendaklah diberikan oleh dua orang Hakim mahkamah yang ada itu, dan bagi maksud-maksud rayuan itu, mahakamah hendaklah dianggap telah dianggotai dengan sempurnanya.

  (2)  Dalama mana-mana kes seperti yang tersebut di dalam subseksyen (1) jika tiada keputusan sebulat suara, rayuan itu hendaklah didengar semula.

  (3)  Jika di bawah subseksyen (1) kedua-dua pihak tidak memberi persetujuan mereka, atau lebih daripada seorang Hakim tidak dapat, kerana sakit atau apa-apa sebab lain, untuk hadir dan menyelesaikan prosiding itu atau selainnya menjalankan fungsi mereka sebagai Hakim-Hakim mahkamah itu, rayuan itu hendaklah didengar semula.

Hak-hak kepentingan-kepentingan atau harta.

59.  Tiada sesuatu keputusan Mahkamah Rendah Syariah, Mahkamah Tinggi Syariah dan Mahkamah Rayuan Syariah boleh prejudis atau melibatkan hak-hak, kepentingan atau harta-harta mana-mana orang bukan Islam.

Peraturan Rayuan

60.  Ketua Hakim Syarie boleh membuat kaedah-kaedah tentang prosidur bagi rayuan-rayuan dan permohonan bagi kebenaran merayu.

Pendakwa Syarie

61.  (1)  Yang di Pertuan Agong bolehlah atas nasihat Majlis melantik seorang yang berkelayakan untuk dilantik sebagai Hakim Mahkamah Tinggi Syariah menjadi Ketua Pendakwa Syarie.

      (2)  Ketua Pendakwa Syarie hendaklah mempunyai kuasa yang boleh dijalankan mengikut budibicaranya untuk memulakan, menjalankan atau tidak meneruskan mana-mana prosiding bagi sesuatu kesalahan di dalam Mahkamah Syariah.

      (3)  Majlis atas nasihat Ketua Pendakwa Syariah boleh maltnik orang-orang yang sesuai dan layak dari kalangan anggota perkhidmatan awam am Persekutuan atau Negeri Pulau Pinang menjadi Pendakwa-Pendakwa Syarie yang hendaklah bertindak di bawah kawalan am dan arahan Ketua Pendakwa Syarie dan boleh menjalankan semua atau mana-mana hak dan kuasa yang terletakhak pada atau yang boleh dijalankan oleh Ketua Pendakwa Syarie di bawah mana-mana undang-undang bertulis kecuali mana-mana hak atau kuasa yang disebutkan dengan nyata yang mesti dijalankan oleh Ketua Pendakwa Syarie sendiri.

Pegawai Penguatkuasa Agama

62.  (1)  Yang di Pertuan Agong bolehlah atas nasihat Majlis melantik seorang daripada kalangan anggota perkhidmatan awam am Persekutuan atau Negeri Pulau Pinang yang berkelayakan untuk dilantik sebagai Hakim Mahkamah Tinggi Syariah menjadi Ketua Pegawai Penguatkuasa Agama.

      (2)  Majlis atas nasihat Ketua Pegawai Penguatkuasa Agama boleh melantik Pegawai-Pegawai Penguatkuasa Agama untuk membantu dalam penyiasatan kesalahan-kesalahan di bawah Enakmen ini atau di bawah mana-mana undang-undang bertulis yang lain yang menentapkan kesalahan-kesalahan terhadap rukun-rukun agama Islam.

Peguam Syarie

63.  (1)  Majlis boleh melantik mana-mana Pegawai Undang-Undang Kerajaan Pe3rsekutuan dan mana-mana Pengamal Undang-Undang yang memiliki sijil yang sah dikeluarkan di bawah Akta Profesion Undang-Undang, 1976, atau mana-mana orang yang berkelayakan, menjadi Peguam Syarie untuk hadir dan mewakili mana-mana pihak dalam mana-mana mahkamah.

  (2)  Perlantikan sebagai Peguam Syarie hendaklah ditetapkan oleh kaedah-kaedah yang dibuat oleh Majlis.

  (3)  Walau apa pun apa-apa jua yang terkandung dalam mana-mana undang-undang bertulis lain, tiada seorang pun selain daripada Peguam Syarie berhak hadir dalam mana-mana Mahkamah Syariah bagi pihak mana-mana pihak kepada apa-apa prosiding di hadapannya.

Pemegang amanah masjid dan tanah yang berkaitan.

64.  Walau apa pun apa-apa peruntukan yang berlawanan dalam mana-mana suratcara bertulis, Majlis hendaklah menjadi pemegang amanah bagi kesemua masjid-masjid di dalam Negeri Pulau Pinang; dan tiap-tiap masjid berserta tanah yang diatasnya terdiri masjid itu atau mana-mana tanah yang berhubungan dengan dan digunakan bagi  maksud masjid itu, selain daripada tanah kerajaan, hendaklah sebaik sahaja didaftarkan di bawah undang-undang bertulis yang relevan yang berhubungan dengan tanah, dan tanpa apa-apa pemindahhakan, terletakhak pada Majlis bagi maksud-maksud Enakmen ini.

Sekatan membina masjid.

65.  (1)  Tiada seseorang boleh, tanpa kebenaran bertulis daripada Majlis, mendirikan apa-apa bangunan yang hendak digunakan sebagai masjid, atau selainnya menggunakan mana-mana bangunan untuk tujuan-tujuan sesuatu masjid, atau menyebabkan atau membenarkan mana-mana bangunan digunakan sebagai masjid.

(2)  Majlis tidak boleh memberi kebenarannya di bawah subseksyen (1), melainkan jika tapak bangunan bagi masjid yang dicadangkan itu telah dijadikan wakaf yang berkekalan.

(3)  Mana-mana orang yang melanggar peruntukan subseksyen (1), adalah bersalah atas suatu kesalahan dan apabila disabitkan hendaklah dikenakan hukuman denda tidak melebihi dua ribu ringgit atau penjara selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya dan bangunan itu hendaklah dilakukan sebagaimana diperintahkan oleh Mahkamah.

Penyelengga-raan Masjid dan kawasan-nya

66.  (1)  Majlis hendaklah memastikan bahawa semua masjid dalam Negeri Pulau Pinang adalah disenggarakan dalam keadaan pembaikan yang sepatutnya dan bahawa kawasannya disenggarakan dalam keadaan kebersihan yang sepatutnya; dan Majlis boleh memperdapatkan dan menggunakan atau membenarkan pemerdapatan dan penggunaan wang khusus bagi maksud pembaikan dan penyenggaraan itu atau bolehlah membayar kos pembaikan dan penyenggaraan daripada Baitulmal 

  (2)  Pengerusi Jawatankuasa Qaryah hendaklah dengan segera memberitahu Majlis tentang apa-apa keadaan yang memerlukan pembaikan bagi masjid di bawah jagaannya dan hendaklah memeriksa atau mengawasi mana-mana pembaikan itu sebagai wakil untuk dan bagi pihak Majlis.

  (3)  Tiada perubahan material kepada struktur masjid boleh dibuat tanpa kebenaran bertulis daripada Majlis.

  (4)  Majlis bolehlah memberi arahan yang manasabah kepada Jawatankuasa Qaryah untuk memelihara kepentingan Qaryah dan masjid.

Sempadan Qaryah Masjid.

67.  Majlis boleh pada bila-bila masa menentukan meminda atau mengubah kawasan atau sempadan mana-mana Qaryah masjid.

Perlantikan Pegawai Masjid.

68.  (1)  Bagi tiap-tiap masjid, Majlis bolehlah melantik beberapa orang pegawai masjid sebagaimana yang Majlis fikirkan perlu.

N.M.B. Bab 45.

      (2)  Tiap-tiap pegawai masjid hendaklah disifatkan sebagai penjawat awam mengikut pengertian Kanun Kesiksaan.

       (3)  Apabila mula berkuatkuasanya seksyen ini, tiap-tiap orang yang sebelum sahaja mula berkuatkuasanya seksyen ini, telah menjadi pegawai masjid suatu masjid yang dilantik di bawah Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam 1959 hendaklah disifatkan sebagai telah dilantik sewajarnya di bawah seksyen ini sebagai pegawai masjid masjid itu dan hendaklah, tertakluk kepada seksyen 70, terus memegang jawatan sebagai yang demikian.

Tauliah

69.  (1)  Tiap-tiap orang yang dilantik menjadi pegawai masjid, termasuk tiap-tiap orang yang disifatkan telah dilantik di bawah seksyen 68, hendaklah diberi tauliah oleh Majlis.

      (2)  Tiap-tiap pegawai masjid hendaklah mempunyai kuasa-kuasa dan tugas-tugas yang dinyatakan dalam tauliah mereka masing-masing.

Tempoh jawatan Pegawai Masjid

70.  (1)  Tiap-tiap pegawai masjid hendaklah memegang jawatan dengan persetujuan daripada Majlis dan boleh ditamatkan melalui suatu notis daripada Majlis tetapi tiada pegawai masjid boleh terus menjawat jawatan itu apabila telah mencapai umur enam puluh lima tahun, dengan syarat Majlis boleh melanjutkan tempoh jawatan seseorang pegawai masjid yang difikirkan perlu dari semasa ke semasa.

     (2)  Adalah menjadi kewajipan Setiausaha untuk membawa kepada pengetahuan Majlis apa-apa kelakukan keji mana-mana pegawai masjid, sama ada berkaitan dengan tugas-tugasnya sebagai yang demikian atau selainnya, dan membuat apa-apa syor yang manasabah.

Kawalan dan arahan keatas Pegawai Masjid

71.  Dalam perlaksanaan tugas-tugas mereka Imam Rawatib, Imam, Khatib, Pembantu Khatib, Bilal dan Pembantu Bilal hendaklah tertakluk kepada kawalan dan arahan Jawatankuasa Qaryah.

Penghapusan jawatan Nazir

72.  Apabila berkuatkuasa seksyen 68 jawatan Nazir Masjid tidak lagi wujud.

Jawatankuasa Qaryah.

73.  (1)  Masjid boleh menubuhkan Jawatankuasa Qaryah bagi tiap-tiap Qaryah masjid di dalam Negeri ini.

       (2)  Jawatankuasa Qaryah, bersama-sama dengan pegawai masjid hendaklah-

(a)

bertanggungjawab bagi pengelolaan sempurna dan keadaan baik bagi masjid, surau dan semua tanah perkuburan Islam dalam Qaryahnya;

(b)

bertanggungjawab bagi kelakukan anak Qaryah dalam perkara-perkara yang berkaitan dengan agama Islam; dan

(c)

memberi maklumat wajar dan segera kepada Majlid tentang semua perkara yang berbangkit dalam Qaryah itu yang menghendaki perhatian Majlis.

Kecualian

74.  Majlis boleh dengan pemberitahuan dalam Warta, mengecualikan mana-mana masjid daripada semua atau mana-mana peruntukan Bahagian ini.

Tanah perkuburan

75.  (1)  Tiada seorang pun boleh tanpa kebenaran bertulis daripada Majlis menggunakan mana-mana tanah sebagai tanah perkuburan.

 (2)  Majlis tidak boleh memberi kebenaran bawah subseksyen (1) kecuali tapak bagi tanah perkuburan yang dicadangkan itu, telah dijadikan wakaf yang berkekalan.

Pungutan khairat

76.  (1)  Majlis bolehlah memungut, atau memberikan surat kebenaran dengan terma-terma yang difikirkannya patut kepada mana-mana orang atau kumpulan orang, membenarkan orang atau kumpulan orang itu memungut wang atau sumbangan-sumbangan lain

       (2)  Maka hendaklah disifatkan sebagai suatu terma tiap-tiap surat kebenaran itu bahawa penerima kebenaran itu dan tiap-triap orang lain yang dibenarkan melaluinya untuk memungut wang atau sumbangan lain hendaklah-

(a)

mengeluarkan berkenaan dengan tiap-tiap jumlah wang yang dipungut sedemikian suatu resit mengikut nombor siri di dalam borang yang ditetapkan;

(b)

menyimpan akaun-akaun yang benar dan lengkap bagi semua wang yang dipungut sedemikian dan tentang pelupusannya dengan semua baucer yang sepatutnya;

(c)

mengemukakan apabila dituntut potongan resit dan semua akaun dan baucer-baucer itu bagi pemeriksaan dan pengauditan oleh Majlis;

(d)

menggunakan dan melupuskan semua jumlah wang yang dipungut sedemikian mengikut terma-terma surat kebenaran itu atau jika tiada cara melupuskan wang itu dibenarkan dengan nyata olehnya membayar dan mengakaunkannya kepada Baitulmal.

(3)

  Wang yang dipungut mengikut seksyen ini bolehlah digunakan bagi apa-apa tujuan yang dinyatakan oleh Majlis, jika dan jika tiada maksud yang dinyatakan sedemikian itu, hendaklah dimasukkan dan menjadi sebahagian daripada Baitulmal.

(4)

  Tiada seorang pun boleh membuat atau mengambil bahagian di dalam apa-apa pungutan wang bagi apa-apa maksud seperti yang disebut terdahulu itu melainkan dengan kuasa nyata daripada Majlis atau menurut kuasa surat kebenaran daripada Majlis.

Keupayaan masuk Islam

77.  Bagi maksud Bahagian ini, seseorang yang tidak beragama Islam boleh masuk Islam jika dia sempurna akal dan-

(a)

telah mencapai umur lapan belas tahun; atau

(b)

jika dia belum mencapai umur lapan belas tahun, ibu bapa atau penjaganya mengizinkan kemasukkannya.

Keperluan-keperluan bagi kemasukan Islam.

78.  (1)  Kehendak-kehendak yang berikut hendaklah dipatuhi bagi kemasukan sah seorang itu ke dalam agama Islam.

(a)

orang itu mestilah mengucapkan dua kalimah syahadah dalam bahasa Arab secara yang semunasabahnya jelas;

(b)

pada masa mengucap dua kalimah syahadah itu, orang itu mestilah sedar bahawa ia bermakna :Aku naik saksi bahawa tiada tuhan melainkan Allah dan aku naik saksi bahawa Nabi Muhammad s.a.w. ialah Pesuruh Allah”; dan

(c)

pengucapan itu mestilah dibuat dengan kerelaan hati orang itu sendiri.

     (2)  Seseorang yang tiada boleh bercakap boleh, bagi maksud memenuhi kehendak perenggan (a) subseksyen (1), mengucapkan dua kalimah syahadah dengan cara isyarat yang menunjukkan makna yang dinyatakan dalam perenggan (b) subseksyen itu.

Saat masuk Islam.

79.   Seseorang itu masuk Islam dan menjadi seorang Islam sebaik-baik sahaja dia habis mengucap dua kalimah syahadah dengan syarat bahawa kehendak-kehendak seksyen 78 adalah dipenuhi.

Kemasukan Islam anak-anak

80.  Jika pada saat masuk Islam, seseorang itu sama ada lelaki atau perempuan, ada mempunyai anak yang belum mencapai umur lapan belas tahun dan anak itu telah diperintahkan oleh mahkamah, selain daripada Mahkamah Syariah, diletakkan di bawah penjagaannya dan orang itu memutuskan bahawa anak itu dimasukkan ke dalam Islam, anak tersebut menjadi masuk Islam pada masa penjagaan itu diberi atau pada masa orang itu masuk Islam, yang mana terkemudian.

Tugas dan kewajipan orang yang masuk Islam.

81.  Dari saat  kemasukkannya, seseorang yang masuk Islam itu menjadi tertakluk kepada tugas-tugas dan kewajipan-kewajipan yang sama seperti mana-mana orang Islam yang lain.

Tugas dan kewajipan orang yang mengislamkan seseorang.

82.  Mana-mana orang yang mengislamkan seseorang lain masuk agama Islam hendaklah dengan serta merts memberitahu hal itu kepada Majlis dengan memberi segala butir-butir perlu.

Daftar Masuk Islam.

83.  Pendaftar Masuk Islam, hendaklah menyelenggarakan suatu Daftar Masuk Islam dalam borang yang ditetapkan untuk pendaftaran orang-orang yang masuk Islam.

Pendaftaran masuk Islam.

84. (1)  Seorang yang masuk Islam boleh memohon kepada Pendaftar Masuk Islam, dalam borang yang telah ditetapkan untuk pendaftaran masuk Islam.

  (2)  Jika Pendaftar Masuk Islam berpuas hati bahawa kehendak-kehendak seksyen 77 dan 78 telah dipenuhi oleh orang itu, Pendaftar masuk Islam hendaklah mendaftar kemasukan orang itu dengan memasukkan ke dalam Daftar Masuk Islam nama orang itu dan butir-butir lain sebagaimana yang dikehendaki dalam Daftar Masuk Islam.

  (3)  Jika Pendaftar Masuk Islam berpuas hati bahawa seksyen 80 terpakai yang seseorang masuk Islam itu telah diberi penjagaan anak yang pada kemasukkannya ke dalam Islam itu adalah berumur kurang dari lapan belas tahun, Pendaftar Masuk Islam hendaklah atas permohonan orang yang masuk Islam itu, mendaftarkan juga kemasukan setiap kanak-kanak itu di dalam Daftar Masuk Islam.

  (4)  Pendaftar Masuk Islam hendaklah juga menentukan tarikh kemasukan dan mencatatkan tarikh dalam Daftar Masuk Islam.

  (5)  Bagi maksud memuaskan hatinya atas fakta dan tarikh kemasukan dan lain-lain butiran termasuk umur, dsb, di dalam Daftar Masuk Islam, Pendaftar Masuk Islam hendaklah membuat siasatan dan mendapatkan keterangan sebagaimana yang dia fikirkan mustahak.

  (6)  Jika Pendaftar tidak berpuas hati bahawa kehendak seksyen 78 telah dipenuhi berkenaan dengan pemohon bagi kemasukkan Islam, dia boleh membenarkan pemohon mengucapkan dua kalimah syahadah di hadapannya atau di hadapan mana-mana pegawainya mengikut kehendak-kehendak seksyen itu.

Sijil masuk Islam.

85. (1)  Pendaftar Masuk Islam hendaklah menyerahkan kepada tiap-tiap orang yang kemasukannya ke agama Islam telah pun didaftarkan, suatu sijil Masuk Islam di dalam borang yangh ditetapkan.

     (2)  Sijil Masuk Islam untuk kanak-kanak yang masuk Islam hendaklah diberikan kepada ibu atau bapanya yang telah masuk Islam.

     (3)  Sijil Masuk Islam hendaklah dianggap menjadi bukti konklusif akan fakta yang terkandung di dalamnya.

     (4)  Pendaftar Masuk Islam hendaklah menyerahkan satu salinan Sijil Masuk Islam kepada Pejabat Pendaftaran Negara bagi tujuan pendaftaran penukaran nama.

Pengiktirafan sebagai seorang Islam.

86.  (1)  Seseorang yang telah masuk Islam dan telah didaftarkan dalam Daftar Masuk Islam hendaklah, bagi semua maksud, termasuklah bagi maksud mana-mana Undang-Undang Persekutuan atau Undang-Undang Negeri diperlakukan sebagai seorang Islam.

  (2)  Seseorang yang talah masuk Islam dan telah didaftarkan di bawah mana-mana undang-undang mana-mana negeri hendaklah, bagi semua maksud di Negeri Pulau Pinang dan bagi maksud-maksud menguatkuasakan peruntukan mana-mana undang-undang di Negeri Pulau Pinang diperlakukan sebagai seorang Islam.

Menentukan samada orang yang tiada didaftarkan seorang Islam.

87.  Jika apa-apa soalan timbul dalam Negeri Pulau Pinang samada seorang itu adalah seorang yang masuk Islam, dan orang itu tidak didaftarkan dalam Daftar Masuk Islam atau di bawah mana-mana undang-undang mana-mana negeri sebagai orang yang masuk Islam, soalan itu hendaklah diputuskan berdasarkan merit kes itu mengikut seksyen 78, 79 dan 80.

Kesalahan memberi maklumat palsu.

88.  Mana-mana orang yang pada masa memohon untuk didaftarkan di bawah seksyen 84 atau sebagai jawatan kepada sebarang permintaan untuk maklumat atau keterangan yang dibuat oleh Pendaftar Masuk Islam di bawah seksyen itu, dengan sengaja memberi kepada Pendaftar Masuk Islam sebarang maklumat atau keterangan palsu atau yang mengelirukan, adalah melakukan suatu kesalahan dan apabila disabitkan hendaklah dikenakan hukuman denda tidak melebihi satu ribu ringgit atau dengan penjara selama tempoh tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya.

Pendaftar Masuk Islam.

89.  Majlis boleh melantik mana-mana pegawai Agama menjadi Pendaftar Masuk Islam bagi maksud Bahagian ini.

Penubuhan Baitulmal.

90.  (1)  Maka hendaklah ditubuhkan Baitulmal Majlis Agama Islam Negeri Pulau Pinang.

       (2)  Kecuali dinyatakan sebaliknya di bawah mana-mana peruntukan Enakmen ini, Baitulmal hendaklah mengandungi semua wang dan hartabenda, yang boleh dialih atau tak alih, yang mengikut Hukum Syara’ atau menurut mana-mana peruntukan Enakmen ini atau kaedah-kaedah yang diperbuat di bawahnya, terakru atau disumbangkan oleh mana-mana orang kepada Baitulmal.

       (3)  Kesermua zakat atau fitrah yang dipungut menurut Bahagian ini hendaklah dibayar ke dalam Baitulmal dan hendaklah disimpan di dalam akaun yang berasingan di dalam Baitulmal.

      (4)  Semua wang dan hartabenda di dalam Baitulmal hendaklah terletakhak kepada Majlis yang hendaklah mentadbirkan semua wang dan hartabenda itu mengikut kaedah-kaedah yang dibuat di bawah Enakmen ini.

   Dengan syarat bahawa mana-mana pelaburan aset dan kumpulan-kumpulan wang yang terletakhak pada Majlis bolehlah dijual, dihasilkan dan dilupuskan dan hasil-hasil daripadanya bolehlah dilaburkan dari masa ke semasa di dalam mana-mana pelaburan yang dibenarkan oleh mana-mana undang-undang bertulis yang sedang berkuatkuasa bagi pelaburan wang amanah.

Deposit.

91.  Majlis boleh menerima deposit ke dalam Baitulmal daripada individu-individu, badan-badan atau organisasi-organisasi atas terma-terma dan syarat-syarat tentang bayaran balik dan pelaburannya dan keuntungan-keuntungan yang dibayar atasnya atau selainnya, sebagaimana yang dipersetujui di antara Majlis dan pendeposit.

Wakaf dan nazar.

92.  (1)  Walau apa pun apa-apa peruntukan yang berlawanan yang terkandung di dalam mana-mana suratcara atau perisytiharan yang mewujudkan, mengawal atau menyentuh perkara itu, Majlis hendaklah menjadi pemegang amanah yang tunggal bagi kesemua wakaf samada wakaf am atau wakaf  khas, bagi kesemua nazar am dan kesemua amanah daripada segala perihal yang mewujudkan apa-apa amanah khairat bagi menyokong dan memajukan agama Islam atau bagi faedah orang-orang Islam mengikut Hukum Syara’, setakat mana-mana hartabenda yang tersentuh olehnya dan terletak di dalam negeri ini, dan jika pemberi harta itu atau orang lain yang mewujudkan amanah, wakaf atau nazar am itu berdomisil di dalam negeri ini, setakat semua hartabenda yang tersentuh olehnya dimana-mana jua harta itu terletak.

      (2)  Selepas sahaja berkuatkuasa Enakmen ini, seseorang Islam yang mati di dalam keadaan bahawa mengikut Hukum Syara’ hartabendanya terletakhak atau menjadi terkena bayar kepada Baitulmal, hartabenda orang itu hendaklah terletakhak dan dibayar kepada Majlis dan hendaklah menjadi sebahagian daripada Baitulmal.

Terletakhak.

93.  (1)  Semua hartabenda yang tertakluk kepada peruntukan seksyen 92 dan terletak di dalam negeri ini, hendaklah tanpa apa-apa pemindahakan, penyerahahhakan atau pemindahmilikan jua pun, dan, dalam hal harta tak alih, sebaik sahaja didaftar di bawah undang-undang bertulis yang relevan yang berhubungan dengan tanah, terletakhak pada Majlis, bagi maksud-maksud amanah, wakaf atau nazar am yang menyentuh hartabenda itu.

       (2) Majlis hendaklah mengambil segala langkah yang perlu supaya terletakhak kepadanya sendiri bagi maksud-maksud yang serupa mana-mana hartabenda sedemikian yang terletak di luar negeri ini.

Sekatan-sekatan ke atas pewujudan amanah khairat.

94.   (1)  Samada atau tidak dibuat secara wasiat atau alang semasa marad-almaut, tiada wakaf atau nazar yang dibuat selepas mula berkuatkuasanya Enakmen ini dan melibatkan lebih daripada satu pertiga daripada hartabenda orang yang membuatnya boleh menjadi sah berkenaan dengan bahagian yang melebihi satu pertiga itu.

        (2)  Tiap-tiap wakaf khas atau nazar yang dibuat selepas mula berkuatkuasanya Enakmen ini adalah batal dan tidak sah melainakn jika-

     (a)     Majlis dengan nyata mengizinkan dan mengesahkannya; atau

    (b)  Ia telah dibuat semasa pembuatnya sakit tenat dan kemudian meninggal dunia akibat sakit itu dan telah dibuat secara bertulis melalui suratcara yang disempurnakan olehnya dan disaksikan oleh dua orang Islam yang telah baligh, yang seorang daripada mereka hendaklah seorang Penghulu atau Pegawai Masjid atau seorang Ketua Kampung yang tinggal di dalam Qariah masjid yang sama dengan pembuat wasiat itu;

         Dengan syarat jika tidak ada Penghulu, Pegawai Masjid atau Ketua Kampung, seorang Islam yang telah baligh yang lain yang tidak akan mendapat faedah dari pesaka pembuat itu jika dia mati dengan tidak meninggalkan wasiat, hendaklah menjadi seorang saksi yang layak.

        (3)  Seksyen ini tidaklah berkuatkuasa menjadikan sah mana-mana wasiat, alang marad-al-maut, wakaf atau nazar yang tidak sah di bawah mana undang-undang bertulis. 

Pendapatan daripada wakaf dan nazar

  95 (1)  Pendapatan daripada sesuatu wakaf khas, jika diterima oleh Majlis, hendaklah digunakan olehnya mengikut peruntukan-peruntukan yang sah bagi wakaf khas itu.

        (2) Pendapatan daripada tiap-tiap wakaf lain dan tiap-tiap nazar am hendaklah dibayar kepada dan menjadi sebahagian daripada Baitulmal.

Modal wakaf dan nazar am.

96.   (1) Tertakluk kepada peruntukan subseksyen (2) dan (3) harta dan aset modal yang tersentuh oleh mana-mana wakaf atau nazar am yang sah tidak boleh menjadi sebahagian daripada Baitulmal, tetapi hendaklah digunakan menurut wakaf atau nazar am itu dan dipegang sebagai kumpulan-kumpulan wang yang berasingan.

       (2) Jika, oleh sebab lampau masa atau perubahan hal keadaan, maka tidak mungkin lagi dan dijalankan secara berfaedah peruntukan-peruntukan tepat bagi mana-mana wakaf atau nazar am, Majlis hendaklah menyediakan suatu skim bagi menggunakan harta dan aset yang tersentuh olehnya dengan cara yang sehampir mungkin sama dengan yang dikehendaki oleh terma-terma wakaf atau nazar am itu, dan hendaklah menggunakannya dengan sewajarnya:

  Dengan syarat bahawa Majlis boleh mengarahkan supaya harta dan aset itu ditambahkan kepada dan menjadi sebahagian daripada Baitulmal.

       (3) Jika terma-terma mana-mana wakaf atau nazar am itu tidak menyatakan cara penggunaan harta dan aset modal yang tersentuh olehnya, atau ada ketentuan tentang cara bagaimana ia hendak digunakannya, Majlis boleh mengarahkan supaya cara penggunaan harta dan aset modal itu ditambah kepada dan menjadi sebahagian daripada Baitulmal.

       (4) Segala suratcara yang mewujudkan, yang menjadi keterangan atau yang mewujudkan, yang menjadi keterangan atau yang menyentuh mana-mana wakaf atau nazar am beserta dengan mana-mana dokumen hakmilik atau cagaran lain yang berhubungan dengannya, hendaklah dipegang dan disimpan oleh Majlis.

Pengertian suratcara.

97.  Jika pada pendapat Majlis makna atau natijah suratcara atau perisytiharan yang mewujudkan atau menyentuh mana-mana wakaf atau nazar adalah samar-samar atau tidak berketentuan, Majlis bolehlah merujukkan perkara itu kepada Jawatankuasa Syariah bagi pendapatnya tentang makna atau natijah itu, dan hendaklah bertindak menurut apa-apa pendapat yang diberikan oleh Jawatankuasa itu.

Laporan tahunan

98.  Majlis hendaklah menyebabkan supaya akaun-akaun Baitulmal yang lengkap dan betul disimpan dan hendaklah dengan seberapa segera yang mungkin selepas 31 haribulan Disember tiap-tiap tahun mengeluar dan menyiarkan di dalam Warta suatu laporan berkenaan dengan aktiviti-aktiviti Majlis bagi tahun terdahulu, bersama-sama dengan satu kunci kira-kira Baitulmal sebagaimana pada 31 haribulan Disember, suatu akaun pendapatan  dan perbelanjaan bagi tahun itu dan satu senarai hartabenda-hartabenda dan pelaburan-pelaburan Baitulmal yang menunjukkan kosnya, jika dibeli, dan nilai yang dianggarkan pada 31 haribulan Disember.

Memeriksa kira-kira.

99.  Kunci kira-kira, akaun pendapatan dan akaun perbelanjaan tahunan dan senarai pelaburan-pelaburan yang tersebut itu hendaklah sebelum dikeluarkannya, diaudit dan diakui betul oleh Ketua Audit Negara atau seorang pegawai awam yang diberi kuasa oleh Ketua Audit Negara.  Satu salinan surat akuan juruaudit itu hendaklah dikembarkan kepada semua salinan-salinan laporan dan akauan yang dikeluarkan itu.

Hartabenda wakaf dan zakat.

100.  Dengan seberapa segera yang mungkin selepas daripada 31 haribulan Disember tiap-tiap tahun Majlis hendaklah menyedia, mengeluar dan menyiarkan di dalam Warta satu senarai semua hartabenda-hartabenda, pelaburan-pelaburan dan aset yang terletakhak kepada Majlis tertakluk kepada mana-mana amanah, wakaf atau nazar, dan yang tidak menjadi sebahagian daripada Baitulmal.

Anggaran-anggaran

101. (1)  Majlis hendaklah menyediakan dan mengemukakan kepada Pihak Berkuasa Negeri tidak lewat daripada 31 haribulan Oktober dalam tiap-tiap tahun, anggaran-anggaran kesemua pendapatan dan perbelanjaan Majlis, termasuk di dalamnya anggaran-anggaran segala hartabenda yang boleh diterima dan boleh dilupuskan dalam bentuk matabenda bagi tahun yang akan datang.

  (2) Majlis boleh pada bila-bila masa mengemukakan anggaran-anggaran perbelanjaan tambahan berkenaan dengan tahun semasa, atau, pada bila-bila masa sebelum 31 haribulan Mac dalam mana-mana tahun, berkenaan dengan tahun yang lalu, dan anggaran itu boleh diluluskan atau dipindakan, dan hendaklah disiarkan, mengikut cara yang serupa.

  (3)  Tiada wang boleh dibelanjakan, atau hartabenda dilupuskan dalam bentuk matabenda kecuali mengikut anggaran-anggaran seperti yang disebut terdahulu itu dan atas baucer yang ditandatangani oleh Yang di-Pertua.

Perbelanjaan Majlis.

102.  Semua kos-kos bayaran-bayaran dan perbelanjaan-perbelanjaan mentadbirkan hartabenda dan aset yang terletakhak kepada Majlis, termasuk kos penyenggaraan dan pembaikan mana-mana hartabenda yang tak alih, saraan dan elaun-elaun semua perkhidmatan Majlis, dan fee dan elaun yang kena dibayar kepada mana-mana perkhidmatannya sebagaimana yang demikian, hendaklah dibayar daripada hartabenda dan aset Baitulmal.

Bank-bank.

103, (1) Majlis hendaklah melantik mana-mana bank yang sesuai dan bolehlah mengendalikan akaun atau akaun-akaun yang difikirkan patut.

  (2) Pembayaran-pembayaran oleh Majlis bagi amaun-amaun yang melebihi dua ratus ringgit hendaklah diperbuat dengan cek.  Semua wang-wang yang diterima oleh atau untuk Majlis hendaklah dibayar ke dalam suatu akaun bank Majlis.

  (3) Cek-cek yang dikeluarkan daripada mana-mana bank Majlis hendaklah ditandatangani oleh Setiausaha atau Yang di-Pertua atau mana-mana atau Majlis yang diberi kuasa oleh Majlis.

Kuasa Majlis memungut zakat dan fitrah.

104.  (1)  Majlis hendaklah mempunyai kuasa memungut bagi pihak Yang di-Pertuan Agong, zakat dan fitrah yang kena dibayar di dalam negeri ini mengikut Hukum Syara’:

  Dengan syarat bahawa kuasa itu tidak boleh dijalankan oleh Majlis sehingga suatu ketetapan membuat demikian itu telah diluluskan oleh Majlis dan diperkenankan oleh Yang di-Pertuan Agong.

  (2) Manakala ketetapan yang tersebut di dalam subseksyen (1) seksyen ini disiarkan di dalam Warta dan dengan tertakluk kepada peruntukian-peruntukan Hukum Syara’, hendaklah menjadi wajib ke atas sekalian orang-orang Islam di dalam negeri ini membayar zakat dan fitrah.

Bantahan-bantahan.

105.  Mana-mana orang bolehlah membuat bantahan kepada Majlis terhadap mana-mana tuntutan bayaran zakat dan fitrah ke atasnya.  Majlis hendaklah menimbang bantahan itu dan boleh memerintahkan bahawa orang itu hendaklah membayar amaun zakat dan fitrah yang dituntutkan ke atasnya, atau sekadar yang kurang amaunnya bagaimana yang difikirkan patut oleh Majlis atau boleh memerintahkan bahawa orang itu tidak dikehendaki daripada membayar zakat dan fitrah atau salah satunya di dalam sesuatu tahun atau beberapa tahun.  Keputusan Majlis terhadap bantahan itu hendaklah muktamad dan tidaklah boleh disoal lagi di dalam mana-mana mahkamah.

Elaun-elaun..

106.  Ahli-ahli Majlis yang dilantik di bawah seksyen 6 Enakmen ini dan ahli-ahli Jawatankuasa-jawatankuasa yang dilantik di bawah Enakmen ini bolehlah dibayar elaun-elaun khas mengikut kadar yang ditetapkan oleh Majlis.

Kaedah.

107.  Yang di-Pertuan Agong boleh, atas nasihat Majlis, melalui pemberitahuan di dalam Warta, membuat kaedah-kaedah bagi melaksanakan peruntukan-peruntukan Enakmen ini, dan khususnya, tetapi tanpa menjejaskan keluasan yang terdahulu, kaedah-kaedah itu boleh memperuntukkan bagi-

(a)

prosedur Majlis, bentuk dan cara penyempurnaan suratcara-suratcara oleh Majlis dan perlantikan pegawai-pegawai Majlis;

fee-fee yang kena dibayar berkenaan dengan apa-apa tindakan atau perkara yang dibuat di bawah atau mengikut Enakmen ini dan cara memungut dan melupuskan fee-fee itu;

perlantikan Jawatankuasa-jawatankuasa Majlis, dan kuasanya, kewajipan-kewajipan dan prosedurnya;

Borang-borang,  daftar-daftar, buku-buku akaun, laporan-laporan akaun-akaun, anggaran dan dokumen-dokumen lain yang hendak digunakan berkenaan dengan apa-apa tindakan atau perkara yang dibuat di bawah atau mengikut Enakmen ini;

pengelolaan mana-mana kutipan khairat dan pelupusan hasil-nya;

pengelolaan mana-mana  masjid atau surau atau tanah perkuburan dan semua perkara yang berkaitan dengannya;

kuasa-kuasa dan tugas-tugas Pegawai Masjid;

penentuan  dan penyiaran  sempadan-sempadan Qaryah  Masjid;

pentadbiran aktiviti-aktiviti yang berkaitan dengan pengajaran agama;

pentadbiran rumah-rumah kebajikan yang diluluskan oleh Majlis; 

pengawasan dan kawalan anak-anak yatim dan orang-orang tua;

kelayakan bagi Peguam Syarie; 

pemungutan, pentadbiran dan pembahagian semua hartabenda Baitulmal;

menjalankan semua  perkara yang berhubung dengan pungutan, pentadbiran dan pembahagi; dan

prosedur perlantikan ahli-ahli  Jawatankuasa  Qaryah dan kewajipan-kewajipannya.

Pengecualian kaedah dan perlantikan.

108.  Semua kaedah-kaedah, perisytiharan, perintah notis, borang, surat kebenaran dan perlantikan yang dikeluarkan atau dibuat di bawah atau menurut kuasa mana-mana undang-undang bertulis yang dimansuhkan oleh Enakmen ini hendaklah terus berkuatkuasa, setakat ianya tidak bertentangan dengan atau digantikan dengan peruntukan-peruntukan Enakmen ini,  sehingga dibatal atau diganti oleh kaedah-kaedah, perisytiharan, perintah, notis, borang,  surat kebenaran, atau perlantikan yang dikeluarkan atau dibuat di bawah peruntukan-peruntukan Enakmen ini.

Peralihan.

Enakmen 3/1959.

109.  Apabila mula berkuatkuasa Enakmen ini, semua kuasa Mahkamah Kadi Besar atau Mahkamah Kadi yang ditubuhkan di bawah seksyen 39 Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam 1959, hendaklah diambil alih atau dijalankan oleh mahkamah yang ditubuhkan di bawah seksyen 42 Enakmen ini dan mana-mana sebutan mengenai Mahkamah Kadi atau Mahkamah Kadi Besar hendaklah disifatkan sebagai sebutan mengenai mahkamah yang ditubuhkan di bawah seksyen 42 (1) dan (2) Enakmen ini.

Pemansuhan Enakmen 3/1959. 

110.  Keseluruhan Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam 1959 kecuali seksyen-seksyen 38, 44, 45, 48 sehingga seksyen 87 dan Bahagian IX adalah dengan ini dimansuhkan.